خیلی طول كشید تا وقت كنم و چیزی بنویسم. به حتم هم آنی نشد كه گلپر ِ گلدختر انتظار داشت. هرچه، یك چیزهایی در بارهی حجاب و اینها نوشتم به بهانهی دعوت شدن. يك سري مطلب هم هست در مورد ِ اساس ِ حجاب و پوشش ِ زنان در اسلام كه متفاوت ِ از نظريههاي فعليست و چون فكر ميكنم داد و بيداد راه مياندازد و الآن هم وقت ِ داد و بيداد نيست مي گذارم براي يك فرصت ِ ديگر. ………………………….. یك: هفتهی پیش در مراسم ِ افطاری، منزل ِ یكی از اقوام، یك نفر در ِ گوشی از…
شايد بازارِ كتابِ انقلاب، براي خيليها محيطي جالب به نظر آيد. محيطي به مراتب خوب براي كساني كه دغدغههايشان بر گـِرد ِ مسائلِ فرهنگي ميگردد. از دانشجو و طلبه گرفته تا كساني كه در سبد ِ كالايِ خانوادهشان، كتاب جايگاه ِ خاص و منحصر به فردي دارد. بازار کتاب، یکی از مهمترین فضاهای فرهنگی هر جامعه است. از ویترینها، حجم کتابفروشیها، کمیت و کیفیت ِ خرید ِ کتابها و خیلی از این دست میتوان به اطلاعات خوبی نسبت به وضعیت فرهنگی جامعه دست پیدا کرد و میدانی که این دید را عینیتر و واقعیتر در اختیار قرار میدهد، حضور در…
ما بوی قرمهسبزی را به بوی ِ هاتداگ ترجیح میدهیم. ما ترجیح میدهیم، به جای ِ فلافل ِ بیروتی، دیزی بزنیم. ما كالباس و سوسیس نمیخوریم. چون كالباس از آشغالگوشتهای گوساله و اونجای ِ گاو درست میشود و ممكن است خوردن ِ اونجای گاو، آدم را منحرف كند. ما از نسكاله بیزاریم و ماركهای صهیونیستی را نمیپسندیم. چون باور داریم كه خوردن ِ اینها، آدم را به بیراهه میكشد. ما ترجیح میدهیم وقت ِ سرما خوردگی، به جای خوردنِ آدولت كولد، عسل آبلیمو بخوریم. ما به غذاهایی كه میخوریم دقت میكنیم و انظر الی طعامك را قبول داریم. ما سعی…
بازي وبلاگي به مناسبت ِ چهارده خرداد، ميتواند خاطرهانگيز باشد. خاطرهاي از خودمان، پدر و مادرمان، يا يكي از نزديكانمان، مي تواند اين روزها را برايمان پربارتر كند. به سهم ِ خود، آنچه در ذهن دارم را مينويسم و دعوت ميكنم تا دوستان ديگر نيز در اين بازي شركت كنند. جالب خواهد بود، زماني كه نوشتههاي اين بازي را در يك وبلاگ ِ اختصاصي جمع كنيم. *** بوي ِ چهارده خرداد كه ميآيد، ياد ِ خميني ميافتم. ياد ِ صبحي كه من و برادر ِ كوچكترم، توي ِ اتاق خواب، ولو شده بوديم و عمهام آمدند تا با همديگر به…
در فعالیتهای فرهنگی، اینكه هزینهها از كجا تامین میشود مسئلهی مهمیست. بسیاری از گروهها و جمعها به بهانهی همین مورد، در دامِ دولتی كاری و یا استفاده از بودجههای حرام افتادهاند و یا به علتِ فرار از این موارد، توفیقی در ادامهی مسیر نداشتهاند. الگوهای فعالیت در پیش از انقلاب به نظر هنوز جای كار دارد. استفاده از ظرفیتِ بازار، استفاده از ظرفیتِ تجار و ثروتمندانی كه آگاهی لازمی نسبت به فعالیتِ فرهنگی دارند، به نظر هنوز بهتر از منت كشیدن از سازمانهای نادانِ فرهنگی میباشد. استفاده از ظرفیتِ این سازمانها گاه فعالیت را دچارِ نقصانها و كمبودهای جدی میكند….
