ما با بسیاری از مفاهیم فاصله گرفتهایم. حافظی که به ما معرفی میشود، دیگر لسان الغیب نیست؛ انسانی که به ما مینمایانند، جایگاه ِ خلیفه اللهی را نمیتواند؛ دنیای کنونی ، دنیای قلب حقیقتها و نمایش واقعیتنماهای قلابیست. در جامعهی کنونی، خانواده تبدیل به واقعیتی بدلی شده است که با آنچه که پیشترها از آن به ذهنها متبادر میشد فاصله دارد؛ این بدین معنی نیست که بایست بازگشت و همانچه را که بوده با همهی قواعدش احیا کنیم، اما به معنای آن است که برای ِ دوری از این واقعیت بدلی، نیاز داریم که به آنچه بوده است نزدیک شده…