جنگ شناختی فقط رسانه نیست. موشک، افشاگری، هشتگ، نوسان دلار، و شایعه‌های اجتماعی، هرکدام به تنهایی شاید کم‌هزینه باشند، اما وقتی در یک سناریو کنار هم قرار بگیرند، فشار سنگینی بر ذهن و روان جامعه وارد می‌کنند.قدرت جنگ شناختی در همین هم‌افزایی است: ضربه‌های کوچک، اما مهلک در مجموع. در جنگ شناختی، اشباع حسی یک سلاح است. خبرها آن‌قدر پشت‌سر هم می‌آیند که ذهن دیگر توان هیجان یا ترس را از دست می‌دهد.این بی‌تفاوتی، هدف طراحان جنگ ادراکی است: مردم خسته شوند و هیچ چیز دیگر برایشان مهم نباشد. پادزهر جنگ شناختی، روایت‌های الهام‌بخش است؛ روایت‌هایی که هم از گذشته…

در میانهٔ بحران‌های پساجنگ، مصاحبه‌ی علی لاریجانی نه یک گفت‌وگوی صرف، که یک نمایش اقتدار نرم بود. او نه در مقام یک نظامی، نه در جایگاه یک خطیب، بلکه در نقش یک سیاست‌ورز آرام و کارکشته ظاهر شد که پس از چند دهه که در متن و حاشیهٔ ساختار قدرت تنفس کرده، حالا به زبان «اطمینان» سخن می‌گوید. ۱. زبان صیقل‌یافتهٔ سیاست لاریجانی استاد مهندسی گزاره‌هاست. او واژه‌هایی را انتخاب می‌کند که نه شوری ایجاد می‌کند، نه التهاب می‌سازد، اما ذهن مخاطب را تسخیر می‌کند. او «فروپاشی ذهنی» نمی‌سازد؛ بازسازی آرام ذهن سیاسی را دنبال می‌کند. از تهدیدی که به…

در جامعه شبکه‌ای امروز، جایی که قدرت نه صرفاً از مسیر منابع مادی، بلکه از رهگذر تولید معنا و جهت‌دهی به افکار عمومی اعمال می‌شود، کنش‌گر رسانه‌ای به بازیگری سیاسی ـ فرهنگی تمام‌عیار بدل شده است. قدرت حقیقی در دنیای امروز، توان شکل دادن به افکار انسان‌هاست و این افکار، بیش از هر چیز، در میدان روایت‌ها و رسانه‌ها ساخته می‌شود. بنابراین دیگر نمی‌توان کنش‌گر رسانه‌ای را تنها خبرنگار یا تولیدکننده محتوا دانست؛ او طراح ادراک و مهندس افق دید جامعه است. در چنین بستری، مرز کنش‌گری مسئول در رسانه و کنش‌گری بی‌پایبند، به سرچشمه معنایی بستگی دارد که از…