پذیرش، از دل امنیت زاده می‌شود. هیچ ذهنی تا وقتی که احساس تهدید می‌کند، پذیرای معنا نیست. هیچ دلی در حالی‌که در حالت تدافعی است، قانع نمی‌شود. اقناع، پیش از آن‌که نیازمند منطق باشد، نیازمند امنیت روانی است؛ یعنی مخاطب باید احساس کند که در موضع برابر قرار دارد، دیده می‌شود، محترم است و قرار نیست چیزی بر او تحمیل شود. در بسیاری از پیام‌ها و روایت‌های رسمی، این احساس اولیهٔ امنیت روانی شکل نمی‌گیرد. لحن‌ها تحکم‌آمیز است، ساختارها از بالا به پایین‌اند، و زبان، بیش از آن‌که دعوت‌کننده باشد، هشداردهنده است. همین کافی‌ست تا ذهن مخاطب بسته شود، گوش‌ها…