در عملیات اقناعی، اغلب ذهن‌ها متوجه «چه گفتن» است؛ اما آن‌چه اقناع را می‌سازد یا ویران می‌کند، «چه وقت گفتن» است. زمان، عنصر پنهان اما سرنوشت‌ساز در روایت‌گری اقناعی‌ست. ما عموماً گمان می‌کنیم اگر معنا درست باشد، کافی‌ست آن را با صدایی رسا و بیانی دقیق عرضه کنیم؛ اما واقعیت آن است که بهترین معنا، اگر در لحظهٔ نامناسب ارائه شود، نه‌تنها شنیده نمی‌شود، بلکه ممکن است علیه خود عمل کند. ذهن مخاطب، فقط در شرایط خاصی پذیرای معناست. اگر آن ذهن مشغول، عصبانی، بی‌اعتماد یا هیجانی باشد، پیام ولو دقیق و خیرخواهانه، در او واکنش تدافعی ایجاد می‌کند. اقناع،…