وحدت حوزه و دانشگاه، جزء مهمترين مسائلِ انقلاب و كشور است و آن را در دو محورِ “همكاري و رابطهي متقابل حوزه و دانشگاه” و “وحدت در هدف” ميتوان معنا كرد. مبدع و نظريه پرداز اين وحدت، امام خميني بودهاند كه پرچمدار و آغازگرِ مسيري بودهاند تا در پرتويِ آن، تمدنِ اسلامي ايراني نويني بنيان گذارده شود. برداشتهاي غلطي كه در مورد اين نظريه ميشود، اين است كه تخصصهاي هر يك از اين دو نهاد، در ديگري دنبال شود. چونانكه انتظار داشته باشيم تخصصهاي دانشگاهي در حوزه دنبال شود و برنامههاي حوزه در دانشگاه اجرا شود و اين صحيح نيست…
