دولت، در همهی ابعاد سیاسی و اقتصادی و اجتماعیاش، بیش از آنکه خائن باشد، بیعرضه است. با تمام شبهههای امنیتی و سیاسی و با تمام شوقِ متصف به غربپرستی و حس حقارت و پستیای که برخی نسبت به غرب دارند اما، بیعرضگی شاخصهی مهمتریست در توصیف دولت. دولت بیعرضه است و این بیعرضگی را میخواهد با فعالیت سیاسی و شانتاژ رسانهای جبران کند. . عصبانیت دولت هم نسبت به منتقدین به همین دلیل است که ناتوان است از پاسخگویی و برای مهارِ مخاطبانش، چون عرضهی اصلاح و بهبود اوضاع را ندارد، دست به دامان توهین میشود. عصبانیت، نشانهی خوبیست برای…
