بر خلاف فریبندگی فعالیتهای زودگذر و مسالههای چند روزه، چالشِ انقلابیگری مهمترین مسالهی این روزهای حزباللهیهاست. اینکه چطور میتوانند در چهارچوبهای یک نظام مستقر شده انقلابی باشند. برداشتهای متعدد از انقلابی بودن باعث شده تقریبا هیچ کس هیچ کاری نکند. حتی واکنشهای سیاسی در جلسات مذهبی هم کمتر شده، چرا که نمیدانند باید به چه کسی و دقیقا برای چه چیزی واکنش نشان بدهند، یا بیشتر مواظب کدام خط قرمز باشند، که حالا مثل شبکهای از تار عنکبوت دور و برشان را گرفته است. انقلابیگری که همیشه با برخی رفتارهای سطحی از بدنه مذهبی جامعه متهم به تندروی و تندخویی…
