در جهان روایتمحور امروز، سکوت نیز سخن میگوید؛ و گاه، از فریاد رساتر است. نبرد دوازدهروزهٔ ایران و رژیم صهیونیستی، صرفنظر از مختصات نظامیاش، لحظهای نمادین در تحول میدان روایت بود؛ نقطهای که در آن، تقابل فیزیکی جای خود را به تقابل معنایی داد، و مفهوم تازهای از «بازدارندگی نرم» در پرتو سکوت دشمن تثبیت شد. این سکوت، بهمثابه رخدادی تمدنی، تنها در صورت صورتبندی نظری و حافظهسازی مفهومی میتواند به سرمایهای پایدار برای آینده بدل شود. ۱. سکوت دشمن: نشانهٔ مهار روایی و بازدارندگی نرم رژیم صهیونیستی که در بحرانهای پیشین، عمدتاً با تصویرسازی عاطفی و تبلیغات میدانی، جنگ…
