اقناع، از جنس همراهیست؛ نه از جنس غلبه. اما ما در فضای رسانهای، امنیتی و حتی دینی، بارها و بارها آن را با تحمیل اشتباه گرفتهایم. گمان کردهایم اگر معنایی را بلندتر بگوییم، اگر آن را با لحن قاطعتری بیان کنیم، یا اگر حجم بیشتری از محتوا تولید کنیم، مخاطب چارهای جز پذیرش نخواهد داشت. اما اقناع، برخلاف این تصور، با بلند گفتن حاصل نمیشود؛ با دقیق گفتن هم نه. اقناع، با در کنار مخاطب گفتن اتفاق میافتد. در اقناع، نمیشود از بالا حرف زد. نمیشود چنان کرد که «من میدانم» و «تو باید بپذیری». نمیشود سخن را طوری گفت…
